7 rzeczy, których się boję przed maratonem

Za niecałe trzy tygodnie Maraton Warszawski. 37. w historii stolicy i pierwszy w moim życiu. Biegam już ponad 5 lat, a jeszcze nigdy nie pokonałam królewskiego dystansu. How did it happen?

W różnego rodzaju biegach ulicznych i zawodach zaczęłam startować dość późno, bo dopiero w trzecim roku swojej przygody z bieganiem. Poszło gładko: kilka startów w ramach Grand Prix Warszawy, Bieg Wedla, 8. Półmaraton Warszawski, a trzy miesiące później półmaraton w Grodzisku Wielkopolskim, po którym nabawiłam się kontuzji i ostatecznie wykupiony już pakiet na MW powędrował w ręce mojego przyjaciela Maćka (190 cm wzrostu, 100 kg żywej wagi – pozdrawiam!), który jako drobna blondynka Malwina Pająk pokonał maraton w czasie 4h i kilka minut :D

W okresie, kiedy nie mogłam biegać, wkręciłam się w siłownię i fitness, by następnie płynnie przejść w CrossFit. Bieganie zeszło na dalszy plan do momentu, aż któregoś dnia w boxie nie strzeliło mi w barku… CrossFit out, running in i oto jestem. Po niemal dwuletniej przerwie od regularnego tuptania, wróciłam na trasę po to, żeby w końcu przypomnieć sobie, jak bardzo kocham biegać. I jak bardzo chciałabym w końcu zaliczyć te cholerne 42 kilometry.

Czy jestem przygotowana? Tak.
Czy jestem zdeterminowana, by złamać 4 h? No kurwa, raczej.
Czy jestem obsrana jak półroczne niemowlę? Nie pytaj.

Czego się boję najbardziej i co w ostatnim czasie spędza mi sen z powiek?

 

#1. Że zaliczę ścianę

 

Ściana – postrach wszystkich biegaczy. Stan, na który nie jesteś w stanie się przygotować. Albo go przetrwasz i dociśniesz do mety, albo się poskładasz jak ten Kenijczyk podczas Maratonu Wrocławskiego.

Ściana to – w wielkim uproszczeniu – odcięcie mięśni od mózgu. Twoja głowa bardzo chce biec, psychicznie jesteś gotowy na pokonywanie kolejnych kilometrów, ale Twoje ciało, a konkretniej szkity, odmawiają posłuszeństwa. Nogi masz jak z betonu, każdy krok sprawia ból, biegniesz slow motion i kompletnie tracisz kontrolę nad własnymi nogami. Taki stan to nic dobrego dla Twojej głowy, więc w pewnym momencie psychicznie też zaczynasz siadać. Niektórzy pokonują ścianę, idąc przez kilka kilometrów, inni kładą się na asfalcie i już nie wstają. No umarł w butach, no.

Oczywiście ściany można uniknąć. Pomoże dobre przygotowanie, odpowiednia dieta przed biegiem, w miarę wolny start i trzymanie równego tempa podczas maratonu, nie wyrywanie się, przyspieszenie dopiero po 30 kilometrze… Niby wszyscy to wiemy, ale wiemy też, że ściana może dopaść najlepszych i dopóki się z nią nie spotkasz, nie będziesz wiedzieć, jak zareagujesz – psychicznie i fizycznie. Dla mnie, człowieka, który wszystko lubi mieć pod kontrolą, to mocno przerażająca wizja.

 

#2. Że dostanę kontuzji tuż przed/w trakcie maratonu

 

Z kontuzjami jest podobnie jak ze ścianą – niby mądrze trenując jesteś w stanie ich uniknąć, ale 100% gwarancji nigdy nie masz.

Wystarczy, że krzywo staniesz, noga Ci się omsknie, podczas wyprzedzania ktoś na Ciebie wpadnie, poślizgniesz się albo zwyczajnie coś Ci strzeli w kolanie. Jest też opcja przetrenowania, której obawiam się najbardziej, bo moje nogi po górskim bieganiu na Krecie są mocno wyeksploatowane i muszę teraz naprawdę bardzo uważać, żeby nie przegiąć pały.

Są momenty, kiedy zaczynam rozumieć moich znajomych, którzy uparcie unikają sportu twierdząc, że jest niezdrowy… Tak, Piracie, o Tobie mówię ;)

 

#3. Że mi się zachce siku, albo co gorsza… SRAĆ

 

Nie będę owijać w bawełnę, w końcu wszyscy jesteśmy ludźmi i fizjologię mamy taką samą. Jakkolwiek siku jakoś będę w stanie przeżyć, bo nie zajmie zbyt wiele czasu, tak wizja robienia dwójki w przydrożnym tojtoju nieco mnie przerasta. Nie jestem zwolenniczką picia herbatek przeczyszczających i innych tego typu wynalazków na dzień przed biegiem, pozostaje mi więc modlitwa o łaskę do moich własnych jelit. Niech kosmki będą ze mną.

 

#4. Że nie złamię 4h

 

Przebiegnięcie maratonu to jedno, ale przebiegnięcie go w określonym, dobrym jak na swoje możliwości czasie, to drugie. Raz, powtarzam, RAZ w życiu brałam udział w zawodach biegowych bez określonego celu. Grand Prix Warszawy, 10 km, październik 2012, mój debiut w zawodach. Padał wtedy deszcz ze śniegiem, wiał wiatr, a ja po prostu chciałam dobiec do mety. Nie ścigałam się, nie zapierdalałam, biegłam. Zajęło mi to około 51 minut. Dziś taki czas na dychę jest dla mnie nie do przyjęcia, ale wtedy byłam szczęśliwa, że dotarłam do mety i dostałam medal. Bez spiny, bez oczekiwań – to właśnie urok pierwszego startu.

Później, kiedy łapiesz już bakcyla rywalizacji, biegniesz zwykle z określonym celem. Zejść poniżej 47 minut na 10 km. Poniżej 1h45′ w półmaratonie. Poniżej czterech godzin na królewskim dystansie. Oczywiście, głównym celem jest dobiec do mety, ukończyć maraton. Ale wiem, że prawdziwą satysfakcję odczuję w momencie, kiedy złamię cztery godziny. Bo dla biegacza z krwi i kości to nie medal, ale konkretny czas jest nagrodą za wielomiesięczne przygotowania do zawodów.

 

#5. Że się źle ubiorę

 

Nie, bynajmniej nie chodzi o to, że założę na siebie coś, co wyszło z mody dwa lata temu :P Bardziej przeraża mnie fakt, że w ostatniej chwili mi odbije i wdzieję na siebie ciuchy nieadekwatne do pogody i albo mi będzie za gorąco, jak podczas PMW, albo zmarznę, jak w ostatnią niedzielę, kiedy postanowiłam zrobić 27 km w koszulce na ramiączkach… Akurat w tej kwestii #YOLO nie wchodzi w grę.

 

#6. Że mi się but rozwiąże albo coś

 

Wszyscy wiemy, że maratonu nie biegnie się w nowych butach. Ja niestety przegapiłam ten moment, kiedy był czas na kupienie nowych ciżemek i przetestowanie ich, tak więc na linii startu stanę albo w mocno już zabieganych Najkach albo w nowszych, choć nieco odkształconych przez pranie Boostach. Nie mam gwarancji, że buty wytrzymają. Nie mam gwarancji, że Najki się nie rozwalą, a zdeformowane Boosty mnie nie obetrą. Nie mam gwarancji, że się skurwle małe na trasie nie rozwiążą.

Trochę mnie to niepokoi.

 

#7. Że się poddam

 

Mam w sobie dużo samozaparcia, silnej woli i konsekwencji w realizacji zamierzonych celów. Kiedy coś robię, lubię robić to na 100%. Jestem perfekcjonistką, co generalnie zwykle wychodzi mi na dobre, choć bywały też dość spektakularne upadki, bo wiadomo, że nie można być najlepszym we wszystkim.

Boję się, że jeśli w trakcie biegu zaliczę ścianę, niechcianą wizytę w tojku, zacznę biec wolniej niż zakładałam lub zwyczajnie opadnę z sił, w którymś momencie wścieknę się i… wymięknę. Po prostu powiem: pierdolę, nie robię.

Bo choć psyche mam silną i odporną na jojczenie, to jednak jest szansa, że w pewnym momencie ona też odmówi współpracy. Co wtedy? Nie wiem. Wolę zakładać, że mój mózg jest na tyle zajebisty, by zostać ze mną do końca ;)

A Wy, jak radzicie sobie ze swoimi biegowymi koszmarkami? Dzielmy się wiedzą i dobrym słowem. Mało czasu zostało, a wiecie… WINTER IS COMING. 

 

Fot. Martins Zemlickis, Unsplash.com

0 Like

Share This Story

Trening
  • Łukasz

    Pamiętaj o żelach!:D

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Pamiętam! :D Już mam przetestowane.

      • http://lepszawersjasiebie.pl/ Igor Mróz

        Ale on nie miał na myśli Durexa! :]

        • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

          Ha ha ha, very funny :P

          • http://lepszawersjasiebie.pl/ Igor Mróz

            No ja myśle, to mój najdowcipniejszy komentarz w tym roku :]

  • Piotr Szewczun

    8. Że zaliczę ścianę w Toi Toiu.

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Szewczun, trollu…

    • http://www.archiwumchaosu.pl/ Kamila Łońska-Kępa

      Combo :D

  • Aga Żet

    trzymam kciuki!

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Pozwolę sobie nie dziękować ;)

  • http://wybiegane.pl/ Paweł Lipiec (wybiegane.pl)

    Trzymam kciuki i – takie życzenie i dla mnie i dla Ciebie – do zobaczenia na mecie!

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Powodzenia i… see U! :)

  • M.

    Dobre są plany treningowe, które uwzględniają długie wybiegania powyżej dystansu maratońskiego. Tak żeby choć dwa, trzy razy zmierzyć się z 42 i więcej w warunkach treningowych, nie dopiero na zawodach. To dodaje odwagi :)

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Przeczysz wszystkim trenerom biegania, z którymi miałam okazję rozmawiać do tej pory :P

      • M

        Dlatego ściana jest tak popularnym doświadczeniem… :)

  • Miśka

    7 punkt wykreśl, gromada ludzi wokół będzie dla Ciebie dodatkową motywacją, wykorzystaj to w chwili słabości i… powodzenia. Jestem pewna, że <4h masz jak w banku. Kto jak kto! :)

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Oby! :)

  • http://blog.lukeparadise.pl Luke Paradise

    Sport jest jedyną przyczyną kontuzji!
    Reszta to wypadki :3

    Dasz radę czy nie, transparent Step and Sound będzie radośnie powiewał przy rytmach tekno, trzymany przez ludzi nie uprawiających sportu <3

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Serio? Kocham Was <3 ;* [hug, hough!]

  • Radek

    #6- zawiąż na 2 razy, jeszcze nigdy się nie rozwiązało ;)

  • http://wysoka.es/ Saga Sachnik

    Chłopaki nie mają tego problemu, po prostu stają w rzędzie przy drodze. Czy centrum miasta, czy okolice.

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Ano.

  • http://zdechlagazela.blogspot.com/ Je_cours

    3 godziny przed startem wypiłam zieloną herbatę, bo po niej zawsze chce mi się srać, więc ten problem z głowy. Pij regularnie nawet jak się nie chce bo wszystko wypocisz w trakcie i zapomnisz co to sikanie. To samo z żarciem. Sznurówki na dwa razy. No i obcięte pazury u stóp. Kibice skutecznie odwracają uwagę od tego że boli noga, oko, ręka odpadła itd., więc o opcji „pierdolę, nie robię” nie ma mowy :P

  • Brzeska

    Biegnij Malv! Trzymam kciuki za złamanie 4

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Nie dziękuję! ;)

  • https://biegamzesmokiem.wordpress.com/ Pani Mak I Biegam ze smokiem

    Luz, Malv! Jak nie wystartujesz za szybko, nie najesz się bananów, to nie będzie żadnej ściany ani potrzeby latania do kibla – na pewno wiesz, jakie jedzenie cię do tojtoja nie pogoni. Jak się nie opijesz wody to siku się nie zachce, to co wypijesz na trasie, wypocisz. Buta zawiąż podwójnie. Ubierz się lekko, pogoda ma być podobno coraz lepsza. Albo zarzuć coś rozpinanego, co najwyżej zdejmiesz i wywalisz na trasie. Nie poddasz się. Zrobiłaś 30 km? No to od 30 km jeszcze zostaje głupia dycha, a potem śmieszne 2 km. Złamałam czwórkę w pierwszym (i na razie jedynym) maratonie, chyba właśnie dzięki temu, że wrzuciłam na luz. A jestem człowiek-spinacz.

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Dzięki! Spróbuję wyczilować ;)

  • Monika Sabat

    zgadzam sie z kazdym punktem :)
    my walczymy juz w ta niedziele we Wroclawiu!

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Good luck! :)

  • http://www.kubaosinski.eu/ Kuba Osiński

    Ściany nie ma się co bać. Trzeba być Jedi https://www.youtube.com/watch?v=LfQ9rGwYriQ
    Sznurowadło i sikanie trzeba zabezpieczyć przed biegiem… kilka razy.
    Ubrać się lepiej za lekko niż za grubo.
    Nie złamanie 4h to nie jest dramat, serio. przeżywałem to trzy razy.

  • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

    Powodzenia!

  • http://www.kinoswinka.pl/ Świnka

    Koronny dystans u mnie na razie wciąż w strefie marzeń :) Ale Tobie życzę powodzenia! Dasz radę! <3

  • http://www.finanseirodzina.pl/ Łukasz

    Ja już nie mogę się doczekać, też debiutuję. Boję się tylko kontuzji przed, bo pobolewa mnie coś kolano. No i też celuje < 4h. Powodzenia Malv.;)

  • Anna Szałkiewicz
  • Monika

    Zerknij jeszcze w kalendarz jak ci okres wypada, ja zaliczyłam słuchanie Snu o Warszawie w toi toiu z niedowierzaniem kontemplując poczucie humoru swoich jajników. Było poniżej 4 godzin tylko dlatego, że bałam się zwijania z bólu na trasie.

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      No właśnie tu jest mały problem, bo będę tuż przed…

  • http://porannybiegacz.pl Poranny Biegacz

    Fajnie, prosto z mostu napisane. Z jedym się nie mogę zgodzić – ściana to nie „odcięcie mięśni od mózgu” tylko wyczerpanie zapasów glikogenu. Pozyskiwanie energii z tłuszczy przebiega wolniej, stąd spowolnienie.

    Najczęściej przyczyną jest źle dobrane tempo na początku biegu, lub przecenienie możliwości wynikowych.

    Anyway, fajny poradnik. 3mam kciuki

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Dzięki! :)

  • http://tatanamedal.pl/ Szymon Kuźniak

    Mnie osobiście najbardziej zawsze przeraża możliwość wystąpienia punktu 3, w wersji 2 :) Nic nie jest w stanie tak zepsuć biegu jak gwałtowny zew natury.

    Może się spotkamy na trasie!

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Przybij 5, jakbyś mnie gdzieś wyczaił ;)

      • http://tatanamedal.pl/ Szymon Kuźniak

        Spoko, jak tylko się znajdziemy w tym tłumie. Dobrze, że zrobiłaś sobie sesję, łatwiej mi będzie Cię poznać :)

  • http://blog.fiolkaendorfin.pl Sylwia Pawlak

    Ja się z bieganiem za bardzo nie lubię, ale czasami ściana dopada mnie w snach. Kiedyś nie mogłam przez to dogonić Paddy’ego z Kelly Family

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      No widzisz. A ja przed Paddym w swoich snach uciekałam :D

  • kasia

    boimy sie wielu rzeczy, ktore nigdy sie nie wydarzaja.
    Ale wyobraz sobie Malv, co by bylo, gdyby sie wydarzyly?
    Biegniesz, ale poniewaz #6, to sie potykasz i jest #1, bardzo walczysz, zeby nie #7, ale ze w tym czasie dopada cie mega #3, a wtedy #2, #4 a zwlaszcza #5 masz kompletnie w dupie.
    Wszystkie podłe #7 sie wydarzyly i co? Zycie B I E G N I E dalej … https://www.youtube.com/watch?v=WlBiLNN1NhQ

    Trzymam kciuki, bedzie ok! :)

  • Ewelina LeeLa Duczmańska

    satysfakcja po..gwaratnowana :))), podziwiam, że chce Ci się chcieć ;) nie byle kto bierze udział w maratonie :P wiesz czego masz się bać, a skoro wiesz, to tego unikniesz, albo będziesz na to przygotowana! nic Cię nie złamie, jesteś wielka <3

    • http://www.malvina-pe.pl/ Malvina Pe.

      Dzięki za dobre słowo! :D

  • Robert M

    1. zadbaj o support znajomych na trasie powyżej 30 km, czerp energię od kibicujących, przybijaj piątki kibicującym dzieciakom, jak biegniesz z muzyką to ustaw w playliście na ostatnią godzinę coś mocnego dynamicznego odcinającego głowę od reszty ciała.
    2. nie myśl o tym to się nie przydarzy, prawo przyciągania ;)
    3. 2 x stoperan i sprawdzone śniadanie przed startem
    4. jakikolwiek czas osiągniesz będzie to Twoja życiówka na tym dystansie, może zmień cele dla tego debiutu.
    5. no tak, kobieta i w co ja się ubiorę :)) po pięciu latach biegania takie rozterki?? heloł :)
    6. końcówki sznurowadeł i kokardki wsuń pod zawiązane sznurowadła. Biegaj przez pozostały czas w nowych Boostach żeby do nich się przyzwyczaić.
    7. patrz pkt 1, wybrałaś najlepsze miejsce na debiut, ostatnia meta na narodowym ;) uda się, powodzenia :)

  • Grze Gorz

    Ja tam zawsze po 30km odmawiam Zdrowaski. ..pomaga;-)