Komentarze do: Jak być szczęśliwym singlem?

Autor: Wiktoria Wnuk

Wiktoria Wnuk — Fri, 08 Sep 2017 10:32:00 +0000

Tony życie różne pisze scenariusze.Jedni założą rodziny inni nie.

Autor: Tony Halik

Tony Halik — Fri, 20 Mar 2015 07:07:00 +0000

Ostatnie zdanie – to również moja obserwacja. Próbując odszukać w pamięci jedno szczęśliwe małżeństwo – nie mogę znaleźć. No może jedno. Chyba że moja prywatna definicja „szczęśliwego związku” jest spaczona. Moja cyniczna 24 letnia eks-dziewczyna, stwierdziła kiedyś, że ze znanych jej związków (prawie) wszyscy się zdradzają. Załamałem się – ale może ona ma rację? Tylko po co wtedy związek?

Autor: Tony Halik

Tony Halik — Fri, 20 Mar 2015 07:00:00 +0000

Tylko trzeba pamiętać jeszcze, żeby z tej samoakceptacji się nie zafiksować na przekonaniu o własnej zajebistości. I co za tym idzie – że skoro się jest takim zajebistym – to nie trzeba nad sobą w ogóle pracować.

Autor: Tony Halik

Tony Halik — Fri, 20 Mar 2015 06:58:00 +0000

Po prostu prawdopodobnie jesteś wyjątkowa (a kto nie jest? :P ) – i potrzeba tak samo wyjątkowego (taki eufemizm na określenie „dziwak”) człowieka, żeby mu się Twoja wyjątkowość spodobała. Ja np jestem niesssamowitym dziwakiem. I dopiero niedawno odkryłem, że lubię to w sobie tak bardzo, że jestem gotowy raczej być sam przez resztę życia, niż ugiąć się choć odrobinę – w ważnych kwestiach rzecz jasna – po to żeby …. No właśnie – po co właściwie?

Autor: Tony Halik

Tony Halik — Fri, 20 Mar 2015 06:52:00 +0000

Też mam kilku takich kolegów. Np mój dobry kumpel z podstawówki (i później ze studiów) – 38 lat, mieszka z rodzicami i nigdy (!) nie miał dziewczyny – przynajmniej ja nic o tym nie wiem. Podejrzewam zresztą, że jest prawiczkiem. I pewnie tak zostanie – bo w tym wieku i z takimi nawykami (i 40 kg nadwagi) – to chyba tylko jakaś straszna desperatka bez nogi, oka i rozumu się za niego weźmie. A tak w ogóle – zawsze się zastanawiam – gdy myślę o takich kumplach – czy oni czasem nie są homo?

Autor: Tony Halik

Tony Halik — Fri, 20 Mar 2015 06:45:00 +0000

Dobrze czasem przeczytać, jak to widzą inni. Wtedy człowiek wie, że – w porównaniu z tym – to w sumie jest szczęśliwy ze sobą samym, a w każdym razie – nie ma TAKICH problemów :)

Autor: Sandriczi

Sandriczi — Tue, 21 Oct 2014 21:07:00 +0000

Autor: dzi

dzi — Wed, 08 Oct 2014 21:23:00 +0000

Ale ostatni akapit to napisałaś tak teoretycznie prawda? ;) Wiem, też w to jeszcze wierzę ;)

Autor: Paulina

Paulina — Mon, 11 Aug 2014 17:15:00 +0000

Ale pracować nad samoakceptacją można też będąc w związku. Oraz: są ludzie, którzy potrafią dać szczęście, choć sami ze sobą jeszcze(!) aż takimi szczęśliwcami się nie czują.

Autor: Luki

Luki — Mon, 04 Aug 2014 10:30:00 +0000

Ludzie czesto wchodza w zwiazku w poczuciu „niedoboru” czegos i oczekuja, ze osoba ta uzupelni im to swoja obecnoscia. Jest to podstawowy blad, jak ktos wyzej napisal samoakceptacja to filar i dopiero jak sie ma ten filar mozna w ogole myslec o zwiazkach. Czyli podsumowujac: buduj swoje zycie i badz fair wobec siebie a znajdzie sie osoba, ktora to doceni i bedzie tez na tym samym poziomie samoakceptacji. O to akurat dosc trudno, ale jest to mozliwe.