Jeśli chodzi o bunt, to nie zgodzę się w 100%. Owszem, swoją opinię wyrażać trzeba, a o cele i marzenia walczyć, ale przy tym pamiętać o zmianie czasów. Porównując młodzież dorastającą w czasach komuny, kiedy czasem bunt był jedynym sposobem na przebicie się przez mur ignorancji, z tak zwaną młodzieżą XXI wieku widzę przepaść. Teraz żyjemy w wolnym kraju, bez granic w obrębie Unii Europejskiej. Mamy swobodę komunikowania się i podróżowania, nie tylko po Polsce, ale po całym globie. Krótko pisząc: mamy szczęście.
No tak, nasz kraj nie jest idealny. Długo zajęłoby wyliczenie wszystkich wad i niedoskonałości na przykład w polskiej gospodarce. Ale w końcu to my budujemy przyszłość naszego kraju. Może czasem warto wziąć los naszego państwa w swoje ręce. Tylko co możemy? Sami, w pojedynkę? Bunt pojedynczych osób nic nie da. Może do elementu buntu trzeba dodać jakieś konkretne działanie?
A nam jest wygodnie, jesteśmy w dużej mierze rozpuszczeni. Nikt z nas nie musi lecieć na pocztę, by skorzystać z telefonu. Łatwe życie mamy podane na talerzu. Może to właśnie jest jedna z przyczyn tego, o czym pisałaś.
Pozdrawiam!