Owszem, zapomniałem o nudzie, 20 stopniu zasilania i metodzie pary i światła. No i braku internetu, któy powoduje, że ludzie po nocach siedzą przy kompie zamiast w łóżkach ;)
Resztę podtrzymuję.
Jak pogadasz z ludźmi, co ich powstrzymuje przed dorabianiem się dzieci, czemu ciagle odkładają na później, czemu posiadanie więcej niż 2 dzieci to szaleństwo – powody są te same:
– brak własnego mieszkania
– brak pewności pracy, umowy czasowe/śmieciowe
– brak żłobków, przedszkoli, żeby można było wrócić do pracy i nie podpaść szefowi ciągłymi nieobecnościami.

To wszystko w PRLu było. Pogadaj z poprzednim pokoleniem. Szału nie było, wszystko siermiężne, ale:
– Nie trzeba było mieć kredytu na 30 lat, wystarczyło wpłacić w spółdzielni 10% wartości mieszkania, żeby mieć pewność, że mieszkanie (lokatorskie) dostaniesz. Może za parę lat, ale będzie na pewno.
– w pracy – wystarczyło nie podpaść. Nie dać się przyłapać kradnąc towar po pijaku, a nikt Cię nie zwolnił. Nie to co teraz, gdzie wystarczy, że szefowi czapka krzywo stoi…
– żłobki, przedszkola były wszędzie. Teraz się z nich robi domy starców, pizzerie. Teraz w 100 tysięcznym mieście są 3 żłobki państwowe. A prywatne są poza zasięgiem przeciętnej rodziny.

To są sprawy, które mają znaczenie

Podam mój ulubiony przykład – Wałęsa.
Za PRLu jeden prosty elektryk, po zawodówce był w stanie utrzymać 8 dzieci, niepracującą żonę i mieszkanie, w którym się wszyscy mieścili. Uwierz, nie były to 3 pokolenia na 40 m2, jak to się teraz zdarza.
Nie miał powodu się powstrzymywać przed robieniem dzieci.

A do tego zakłady pracy jeszcze umożliwiały wyjazd na kolonie dla dzieci, wczasy dla rodziców. Wtedy to była norma, teraz to rzadkość. Nawet jak się uda jakimś cudem wziąć wolne w tym samym czasie, to i tak mało kogo stać na wyjazd gdzieś indziej, jak odwiedzenie rodziny w innym mieście.