Komentarze do: Co wolno kobiecie?

Autor: Ann

Ann — Tue, 02 Aug 2016 10:09:00 +0000

Życie jest nieprzewidywalne. Cieszmy się każdym dniem, pozbądźmy się troli z naszego życia, tych realnych, które mówią że coś z nami nie tak, że nie wypada tego czy tamtego. Idzmy za głosem serca, jedyna słuszna i prawdziwa droga https://www.samotneserca.pl/single/ badzcie_szczesliwe Jak tak zrobiłam i mimo, że czasem łapie mnie dół, to wiem, że to słuszna droga, bo moja i tylko moja!!!!!!

Autor: Karol

Karol — Fri, 06 Feb 2015 16:15:00 +0000

Ale w czym problem? Po co w ogole zastanawiac sie nad tym, iz nie pasuje sie do koncepcji pani z reklamy kaszki czy babci. Powyzszy tekst, choc mega fajnie napisany i ciekawy, mozna skomentowac jednym zdaniem: „Rob swoje i nie ogladaj sie na innych. Nikomu nic nie musisz udowadniac”. m0gart ponizej napisal „los się na tobie wyżywa, że wdeptuje cię w ziemię niczym niedopałek malborasa” – jaki los :)? Zycie to konkretne i namacalne akcje i reakcje nasze i ludzi wokol. Peace out :)!

Autor: Ćma Barowa

Ćma Barowa — Mon, 26 Jan 2015 01:10:00 +0000

to wszystko kwestia wyborów. Owszem, wiele zależy od faceta, ale przede wszystkim od nas samych. To w jakim punkcie życia się znajdujesz wynika tylko i wyłącznie z decyzji jakie wcześniej podejmowałaś i wyborów, którymi się kierowałaś. Jeśli facet jest do dupy i ciągnie w dół, to z nim porozmawiaj, jeśli to nie daje rezultatów, to sprzedaj mu kopa w tyłek i żyj tak, aby być szczęśliwą.

Autor: rudka

rudka — Sun, 25 Jan 2015 17:03:00 +0000

pięknie się Was czyta tylko szkoda że zamiast gadnia czyt.pisania nic się nie robi w tym kierunku..każdy chce być kochanym..nie myśleliście o tym że kobieta staje sie silną bo musi,bo nie ma oparcia w facecie booo jest sama ..może to też zależy od faceta na jakiego trafi czy potrafi z niej wydobyć jej wrażliwość i pozwoli jej poprostu być kobieta wrażliwą delikatną ale mądrą ??????????

Autor: Paulina Pięta - paPRyczka

Paulina Pięta - paPRyczka — Thu, 15 Jan 2015 11:02:00 +0000

Trzymam kciuki za tekst roku ;)

Autor: luis

luis — Sat, 20 Dec 2014 19:08:00 +0000

Prawie 30… mogła byś być moją mamą

Autor: obserwat00r

obserwat00r — Thu, 11 Dec 2014 16:52:00 +0000

Albo uwierzysz w cała tą medialną bajkę albo będziesz to pierdolić i żyć po swojemu. Jest jedna podstawowa różnica w obu przypadkach. Aby żyć po swojemu – trzeba mieć odwagę. Tobie jej nie brakuje, dlatego odwiedzam Twój blog.

Pozdrawiam :)

Autor: gość póki co...

gość póki co... — Wed, 10 Dec 2014 19:19:00 +0000

… shelmahh po 5 postach gdzie piszesz to samo darowałem sobie czytanie dalszych (wybacz)… sytuacja wypisz wymaluj, jak kumpel z podstawówki, tj. pierwsze dziecko 21, przed 30 już trójka… to nie On znalazł dopełnienie życia, tylko życie zrobiło to dopełnienie jemu, bo wybacz, ale w wieku 20-22 to niewiele wiesz o życiu, bo dopiero kończysz szkołę… bo kumpel musiał pracować, żeby utrzymać rodzinkę, bo dziewczyna musiała rzucić szkołę, żeby opiekować się dzieciakami, bo… bo jakoś nie było innych opcji i tyle… więc coś chyba nie tak w tym Twoim zachwycie nad jedyną słuszną drogą…

Autor: AlexWro

AlexWro — Tue, 09 Dec 2014 11:09:00 +0000

o i ta wypowiedź jest najbliższa mojej :) tak 30-stka to żadna granica, ewentualnie jakiś „próg” w życiu. Ludzie (jednak najczęściej moim zdaniem kobiety) sami sztucznie narzucają znaczenie tym urodzinom. Jestem jedną z nich-przyznaję się bez bicia :p ale bardziej z pozytywnym nastawieniem, bo jakieś cele, etapy, marzenia spełniłam. Czas na podsumowanie i lecimy dalej. Szukam nowego, innego może i bardziej dojrzałego celu albo wręcz odwrotnie. Mam przed sobą następną dyszkę żeby „COŚ” się zadziało…. a może po drodze mi się znudzi? kij go wie :)

Autor: Katja

Katja — Sun, 07 Dec 2014 16:06:00 +0000

Ale ja nie oczekuję od Ciebie spowiedzi co robisz w życiu… odniosłam się jedynie do tego, że oceniasz wypowiadających się tutaj jako „nieskłonne do dzielenia się jednostki” i mam wrażenie, że osąd ten wynika z tego, że te jednostki nie posiadają dzieci… a uważam, że to gruba nadinterpretacja ponieważ nikt z Nas nie wie jak żyje dokładnie, czym się dzieli, jak poświęca w życiu ta druga wypowiadająca się osoba… Dla mnie to osobiście bardzo krzywdzące – nie chciałam mieć nigdy dzieci, działałam w inny sposób (nie mam ochoty pisać w jaki bo to moje prywatne sprawy) i dzieliłam się sobą, swoją wiedzą, wartościami itd itp i nigdy przez moment nie pomyślałam, ze mi czegoś w życiu brakuje, ze chce czegoś więcej… Może za 10-15 lat stwierdzę ze owszem brakuje mi tego, że nie mam dzieci, a może tak nie stwierdzę ;) Sam wspomniałeś na początku, bodajże w pierwszej wypowiedzi, że swoją opinię wystawiasz na podstawie siebie i swoich znajomych – no i super, tylko że Ty i Twoi znajomi to zaledwie maleńki ułamek ludzkich losów, przemyśleń, ludzkich sposobów na życie, mało tego na tych kilka Twoich przykładów, kto inny może przytoczyć tyle samo skrajnie różnych (czyli ludzi nie odnajdujących się w roli rodziców, nie funkcjonujących dobrze w roli partnera itd itp – niestety tak też jest) … I uważam, że nikt nie ma prawa komuś mówić – Ty nie będziesz spełniony bo nie masz dzieci, a taki wydźwięk mi się rzucił w oczy. Myślę też, że całe nasze życie to jest jedna wielka droga i dopiero na końcu będziemy wiedzieli czy ją przeszliśmy żyjąc w pełni czy też nie, 30 czy 40 czy 50 to żadna granica a jeśli miałaby być to dla kogo ? chyba jedynie faktycznie dla biologii bo w pewnym wieku wiadomo na niektóre rzeczy jest już za późno, ale o tym uczą w szkołach i każdy to wie, także ma wybór … a ludzką rzeczą jest popełniać błędy, zdobywać doświadczenia czy dokonywać takich a nie innych wyborów i niech każdy popełnia swoje bo dopóki dobrze się z tym czuje to jest to jego pełnia szczęścia. Pozdrawiam.