A kto ich czyta? Pozostali DDD. Pozostali którzy rozkminiają te życia bo mają problemy z własną tożsamością bo w poszukiwaniu akceptacji zostali kimś innym niż by chcieli i im źle. Stąd to poparcie.

Wyszydzenie jest tylko by usprawiedliwić swoją beznadzieję albo przemalować na coś fajnego. Bo się z niej nie potrafi wyjść.

A co robią pozostali? ŻYJĄ SWOJE ŻYCIA a nie czytają blogi. Założę się że w ogóle nie rozumieją co my tu rozkminiamy. Są jacy są, akceptują to i idą z tym, wszystko. Wyszydzanie też mają w dupie, w ogóle o nim nie wiedzą, zresztą i tak by się nie przejęli bo ich życia wyglądają tak jak tego chcieli więc co za różnica co inni mówią?

A może po prostu się mylę…

Zgłębiam polską blogosferę od kilku miesięcy i jestem nią przygnębiony, żeby nie powiedzieć przerażony. Popularność gości w rodzaju Kominka, Volanta, „Pana Ikea” i innych podobnych jest dla mnie absolutnie niezrozumiała. Pod pozorem rozwoju osobistego i „odkrywania siebie” sączą przekaz, że musisz być królem życia albo będziesz nikim. Pod pozorem błyskotliwości lansują cynizm i egozim, pod pozorem twardości psychicznej – znieczulicę, pod pozorem przekraczania barier – pospolite chamstwo.

Jeszcze bardziej zasmucające są komentarze czytelników ww. autorów. Momentami zalatuje tam niemalże sekciarstwem; wystarczy krótki tekst o hedonistycznym, wulgarnym wydźwięku albo pseudo-motywacyjny „opierdol od trenera” i momentalnie pojawia się zalew komentarzy w rodzaju „so fuckin’ true”, „Dzięki, Volant, otworzyłeś mi oczy!”, „Achh, Czarny, jak ty dobrze znasz kobiety”. Kompletnie, ale to kompletnie tego nie kumam. Jak bardzo trzeba być w życiu zagubionym, żeby łapać się na coś takiego?

A już totalnie najsmutniejsze jest to, że ludzie, którzy od początku prowadzą proste, zrównoważone życie i nie mają wątpliwości co jest dla nich najważniejsze, są w tym światku wyszydzani, jako Ci którzy „mogliby mieć wszystko, ale są cieniasami, brakuje im jaj” etc. Do czasu, gdy bloger-król życia napisze jakiś tekst o „głębszych wartościach” albo znienacka skrytykuje konsumpcjonizm; wtedy mamy peany „ooo, dojrzałeś, super, ja w sumie myślę tak samo” :P

U Ciebie też widziałem co nieco z powyższych, ale liczyłem, że kiedyś mnie pozytywnie zaskoczysz. No i stało się ;) Pozdrawiam!