Komentarze do: Pan i Pani Ex

Autor: Ellen Plotkowiak

Ellen Plotkowiak — Thu, 13 Feb 2020 23:12:00 +0000

co za niesamowity dar od Boga. Jestem zaskoczony mocą, jaką posiada rzucający zaklęcia. chubygreat to bardzo dobry i zaufany Mag, który dokonał cudów i zmienił życie. pomógł wielu w ich związkach żyć i innych problemów zdrowotnych, a nawet społecznych, nazywam go lekarzem wszystkich. spotkałem go, gdy desperacko chciałem zwrócić męża, który zostawił mi parę miesięcy temu. udałem się w kilka miejsc w poszukiwaniu pomocy bezskutecznie, dopóki nie przeszedłem przez Google i spotkałem jego zeznanie, w jaki sposób pomógł komuś zdobyć pewną sumę pieniędzy, która była jego własnością przez jego poprzednią firmę. chociaż ten problem nie jest związany z moim, ale bazuję na tym, że robi cuda, postanowiłem się z nim skontaktować, ponieważ jego adres e-mail i numer WhatsApp zostały wyraźnie napisane. skontaktowałem się z nim i powiedziałem mu o moim problemie, a on obiecał mi pomóc. a kiedy zrobiłem wszystko, co powiedziałem, że powinienem zrobić i zapewnić, powiedział mi, że za dwa dni mój mąż wróci, ale wątpiłem, czy tak będzie. ale ku memu największemu zdziwieniu nadszedł dwa dni i w południe o godzinie 13, kiedy ktoś zapukał do moich drzwi i oto był to mój mąż Maxwell. możesz skontaktować się z tym wspaniałym człowiekiem za pomocą następującego ….. WhatsApp 2348165965904, możesz również wysłać e-mail na adres chubygreat@gmail.com.

Autor: Karol Marksinski

Karol Marksinski — Thu, 18 Apr 2019 14:44:00 +0000

Nie wiem czy to jest tak, że facet pocierpi i zapomina. Myślę, że to nie jest takie oczywiste. W mojej ocenie, facet tak łatwo nie zapomina i uogólnianie tutaj nie jest wskazane. Owszem, są różnice w postępowaniu, ale chociażby tutaj możecie przeczytać – kiedy zaczyna tęsknić facet? Bo to, że tęskni… jest oczywiste.

Jak komuś zależy, to… będzie tęsknić, płakać, wspominać – niezależnie od płci.

Autor: NO NAME

NO NAME — Wed, 09 Dec 2015 19:22:00 +0000

„Pany” nie ma co się nad sobą użalać, to jest właśnie bycie słabym, zaciskamy zęby, zamykamy „tamte” drzwi i uczymy się na nowo dostarczać sobie bodźców które sprawią, że czas w samotności też może być przyjemny ale i bardziej kreatywny. Nie ma co się mazać, każdy kiedyś będzie miał ucięte jaja i niektórym one odrosną. Będąc w podobnej sytuacji rzuciłem się w wir pracy i treningi na rowerze – 80km dziennie. Ponoć kiedy robi się coś co się uwielbia jest najlepsza szansa znaleźć kogoś ciekawego z kim już jakaś nuta nas połączy. A teraz otrzyjcie łzy, stańcie przed lustrem i powtarzacie sobie 100 razy – jestem zajebistym facetem, potrafię gotować, sprzątnąć, zrobić pranie (wybrać ulubione mocne cechy) i moja przyszła najlepsza kobieta będzie miała we mnie oparcie. Inaczej czas zamieni siusiaki na wisiorki i starzeć będziemy się w samotności. Ps. mam kumpla, który skacze za swoją żoną jak małpa po gałęziach, na zawołanie i w trybie domyślnym, nie wyjdzie nawet na piwo z kumplami, bo skoro żona jest w ciąży, to i on ma również „wgranego trojana” ;) tzn oni razem są w ciąży, teraz sobie wyobraźcie, jak może być zajebiście będąc samemu.

Autor: Malwina

Malwina — Fri, 03 Jul 2015 11:41:00 +0000

…celebrują własny ból osiągając level high psychicznego masochizmu. Masz Przeteksty Malvina:D

Autor: Mr D

Mr D — Mon, 02 Mar 2015 08:04:00 +0000

So true Malvina, każda pochopnie podejmowana decyzja skutkuje potem wątpliwościami … może w tym problem a może jak napisał twój przyjaciel nr 2 … chociaż nie wierzę w ogólniki … sa zawsze wprawdziwe gdzieś jak nie u nas to u sąsiadów albo na Antarktydzie :)

Autor: Przemek Jażło

Przemek Jażło — Fri, 13 Feb 2015 22:37:00 +0000

„…kilkadziesiąt miliardów innych kobiet na świecie” – niestety obawiam się, że nie jest Was ślicznotek aż tak dużo na tym świecie ;)

Autor: Gabrysia

Gabrysia — Sun, 08 Feb 2015 11:36:00 +0000

„Najśmieszniejsze jest to, że chciałbym, tylko chyba już nie wiem jak to się robi” –> milion procent racji, 2 miliony zrozumienia. Niby człowiek bardzo chce, a jednak coś go blokuje. Niby dałby wszystko za to, żeby móc pokochać prawdziwie, szczerze, do końca życia, a jednak sam sobie na to nie pozwala. Niby jest się gotowym, ma się już tyle doświadczenia że nie sposób będzie coś zepsuć, a tu dalej nic…
Tylko nie rozumiem, dlaczego to musi być takie trudne.
„- hej, szukam stałego związku i kogoś, przy kim będę czuła się bezpieczna
– o, ja też. To co, próbujemy?
– a nie spierdolisz?
– nie.
-ok”

Nie byłoby łatwiej?

Autor: Kuba3

Kuba3 — Sat, 24 Jan 2015 22:15:00 +0000

Specjalista od związków nie jestem ale po sobie widzę, że na sposób i długość przeżywania rozstania spory wpływ ma powód rozstania.

Przypadek nr 1 – jeśli doszło do zdrady wydaje mi się, że wkurw… pozwala na szybsze pogodzenie się z rozstaniem. Obrzydzenie a czasami wręcz nienawiść potrafi szybko wyleczyć chyba, że osoba zdradzona jest ślepo zakochana i wybacza bez chwili namysłu.
Przypadek nr 2 – powodem rozstania jest wygaśniecie uczucia jednej ze stron lub powody, które dla osoby odrzuconej wydaja się być błahe. Osoba, która dalej coś czuje przeważnie nie potrafi pogodzić się z rozstaniem i długo męczy się z tym a przy okazji i otoczenie.

Dobrze ktoś z kolegów zauważył, że schemat przedstawiony przez Malwinę nie zawsze ma pokrycie z rzeczywistością i kobieta może zachowywać się jak opisany przez autorkę facet i odwrotnie.

Co do przemyśleń nad powrotami wydaje mi się, że zazwyczaj jest tak – na początku dochodzi do zachłyśnięcia się wolnością i jeśli w tym okresie poznamy kogoś ciekawego i godnego zainteresowania to przy mniejszej lub większej odrobinie szczęścia jesteśmy w nowym związku. Jeśli zaś nowe znajomości okazują się porażkami coraz częściej przechodzi nam przez myśl chęć powrotu do ex. Bo jednak nie był/była taka zła w porównaniu do tych, których w ostatnim czasie poznaliśmy.

życie jest przewrotne i nie przewidywalne.

Autor: Justyna

Justyna — Wed, 21 Jan 2015 22:15:00 +0000

Czy bycie cyborgiem z definicji nie mówi o niepłakaniu? ;))
Fajna babka z Ciebie, ot i wniosek.

Autor: Darekkk

Darekkk — Wed, 21 Jan 2015 14:36:00 +0000

Czytając Twoje posty mam wrażenie jakbyś opisywał mnie. Jestem pół roku po takim właśnie rozstaniu. Tak jak nie wierzyłem nigdy w „dwie połówki tego samego jabłka”, tak wtedy myślałem, że jestem tym szczęściarzem, któremu przydarzyła się miłość z kinowego romansidła. Znajomi moi i jej twierdzili, że nigdy nie widzieli tak dobranej pary. Po ponad 2 latach związku, gdzie miałem już wybrany pierścionek, usłyszałem „już Cię nie kocham…”. Też bez większego czy mniejszego ostrzeżenia. Tak po prostu z dnia na dzień. Pierwszym etapem było tzw. „warzywo”. Przez tydzień nie wychodziłem w ogóle z domu (wziąłem zwolnienie z pracy) i patrzyłem w sufit. Po tygodniu rozkmin przyszedł czas na działanie. Z warzywa zrobiłem się robotem – 5 dni w tygodniu praca, 7 dni w tygodniu po kilka godzin trening na sali (jestem tancerzem). Do domu wracałem wtedy, kiedy wiedziałem, że nie mam siły nawet rozmyślać, tylko przybije gwoździa i obudze się rano. Tak, bałem się nawet siedzieć w domu. Wchodząc na sale zapominałem o bożym świecie. Skończyłem tak, że zamknąłem się emocjonalnie i do tej pory nikogo do siebie zbyt blisko nie dopuszczam. Najśmieszniejsze jest to, że chciałbym, tylko chyba już nie wiem jak to się robi. Z tego co widzę po komentarzach i po własnych znajomych, to dużo ludzi coś takiego przeżywało lub przeżywa. Myślę, że nie tylko liczy się to co mamy w głowie i przez co blokadę, ale liczy się też to, czy spotkamy osobę, która będzie potrafiła taką blokadę przełamać, aby każdy z nas znów mógł poczuć ” motyle w brzuchu” :)