Komentarze do: Bieganie – w parze, w grupie czy osobno?

Autor: Ewelina Sz. | Mamspired

Ewelina Sz. | Mamspired — Tue, 17 Mar 2015 19:23:00 +0000

Pamiętam jak raz z „koleżanką” poszłam biegać. Akurat miałyśmy pod górę. Ja biegłam spokojnie, truchtem, ona zaiwaniała. Podczas gdy ona machała mi z wiszącym jęzorem z góry ja sobie truchtałam i gdy już dotruchtałam usłyszałam tylko „widzisz (oddech), jestem (oddech) szybsza (oddech)”. Gdy powiedziała to drugi raz podczas gdy ja ją wyprzedziłam o kilka metrów to już jej odpowiedziałam, że przecież nie liczy się szybkość, a dystans. I to na początku przecież.

Uwielbiam grupę matek z wózkami, która spotyka się regularnie w parku i pod okiem trenerki tak dreptają <3 i ta mama z potrójnym wózkiem <3

Autor: saling

saling — Tue, 17 Mar 2015 11:15:00 +0000

Biegamy,biegamy :)

Autor: Saint

Saint — Mon, 16 Mar 2015 09:51:00 +0000

Co prawda nie biegam, ale energicznie(jakieś 6,6 km/h) maszeruję 7-10km codziennie i bez względu na pogodę. I towarzystwo po prostu przeszkadzało by mi :) Jako facet, idąc przebywam w „my nothing box” w której gra 130 bpm muza i utrzymuje rytm :) Aczkolwiek często widzę taki obrazek: Idzie lub biegnie para(K+M) i kobiecie usta się nie zamykają cały czas, a facet milczy. Mijamy się i widzę Jego wzrok proszący o ratunek :D Albo przynajmniej o moje słuchawki :D

Autor: Kuba Osiński

Kuba Osiński — Mon, 16 Mar 2015 09:26:00 +0000

Bieganie w grupie to ja uznaję tylko na biegach masowych. Zawsze można się pod kogoś podpiąć.

Autor: aniaja

aniaja — Sun, 15 Mar 2015 22:14:00 +0000

trzymaj się! będzie dobrze, a potem najlepiej, za to się (po treningu) napiję :)

Autor: Mateusz Żłobiński

Mateusz Żłobiński — Sun, 15 Mar 2015 21:40:00 +0000

To zależy też jak fajni jesteśmy i ile jesteśmy w stanie sami ze sobą wytrzymać

Autor: Malvina Pe.

Malvina Pe. — Sun, 15 Mar 2015 21:29:00 +0000

No i taki przekaz jeszcze bardziej motywuje mnie do tego, żeby trzymać się tej rehabilitacji i wrócić do biegania pełnometrażowego ;) Dzięki Pszczółko! ;*

Autor: aniaja

aniaja — Sun, 15 Mar 2015 21:27:00 +0000

po pierwsze primo Pszczółko słodka, jak już Ci kiedyś w mailu wspomniałam, trochę przez Ciebie zaczęłam biegać. Po drugie primo, się uzależniłam, ale to jeden z niewielu moich dobrych nałogów, więc nie zwalczam. Teraz do meritum: jestem zdecydowanie biegaczem samotnikiem, dokładnie z tych powodów, które wymieniłaś. To moje bycie sam na sam ze sobą, nie da rady uciec :) jedyną osobą, którą znoszę przy bieganiu jest Osobnik Niezakontraktowany, który jest zdecydowanie lepszy i dzięki temu nie pozwala odpuszczać. Trochę gada, ale jak mam go dosyć, to on robi swój trening i wraca do mnie, gdy wie, że już bezpiecznie można. W naszym bieganiu razem jest jeszcze jedna ważna rzecz: to jest nasze wspólne, prawdziwe, bez makijażu i wódki, bycie razem. Bezcenne. A, no i dzięki Kwiatuszku za teksty o bieganiu sprzed chyba roku, które dały mi kopa. dziś pakując walizę na wyjazd za ocean, pierwsze co wpakowałam, to ekwipunek biegacza :)

Autor: sochers

sochers — Sun, 15 Mar 2015 21:19:00 +0000

Kurde, ja przy długich samotnych wybieganiach potrafię naprawdę ciężkie tematy sam ze sobą poruszać :D a zazwyczaj biegam sam z prozaicznego powodu – mega nieregularnego kalendarza treningowego – raz wybieganie wpadnie o 9 rano, innym razem o 21.

Do Poznania 2014 przygotowywałem się biegając z samego rana – konia z rzędem temu, kto znajdzie drugiego psychopatę, który oprócz ww. cech (poziom, gadatliwość, itp.) będzie miał ochotę wstać o 5:30 z zrobić kulturalne 15km :D