Ten wpis, totalnie mnie oświecił, otworzył nawet na pewne drobnostki.
Historia którą się podzielę, nie jest jakąś śmieszną wtopą czy coś.. Jest to wtopa całego mojego życia, która bardzo zresztą mnie zmieniła.

Zaznaczę, że nawet gdyby Tobie się w jakimś stopniu spodobało to co napiszę, to nie liczę na nagrodę. Nagrodą byłaby jakakolwiek odpowiedź w moją stronę, może natchnę Cię na jakiś damsko-męski post! ;)

Więc.. Miałam chłopaka przez 3 miesiące, do niczego nigdy między nami nie doszło, żadnego zbliżenia, nawet palcami, czy coś w ten deseń. Drogi nam się rozeszły.. Ale po jakiś kilku latach znowu coś się obudziło we mnie, w nim, w nas.. Ale w ten czas miałam już nowego faceta, którego kochałam i kocham nade wszystko! Z którym już byłam i jestem kawał czasu.
Spotkałam się potajemnie z moim ex, kilka razy.. Wydawało mi się wtedy, że coś poważnego się między nami dzieje, nie widziałam w jaki sposób mną manipuluje i próbuje wykorzystać.
Pewnego razu, co ja będę owijać w bawełnę.. Zjarana, pijana spotkałam się z nim.. Pocałował mnie, popłakałam się i.. Doszło do czegoś więcej.
Sposób w jaki się kochaliśmy po prostu mnie przeraził, nie czułam nic, prócz poczucia winy, chciałam żeby skończył jak najszybciej.. Czas dłużył mi się strasznie, a obojętność i czysty mechanizm z jakim się to działo uświadamiał mi jak bardzo mnie nigdy ten człowiek nie kochał i nie szanował !
Chciałam o tym zapomnieć, tak po prostu urwałam z nim kontakt i o dziwo, on także! Dostał co chciał i po prostu znikł z mojego życia.
Szczerze, wpadłam w jakąś depresję.. Nie chciałam kochać się z moim facetem, chodziłam ciągle zapłakana, zamyślona..Wyznałam prawdę. Że go zdradziłam.
I wiecie co? Mimo, że było fchuj ciężko. Wybaczył mi, odbudowaliśmy to co tak bardzo nas trzymało przy życiu, właśnie ta nasza miłość.
I teraz po pewnym czasie, wciąż czuję sie podle, bo wiadomo przy niektórych kłótniach jest to wypominane, i nie mam już tej samej odwagi by jemu coś wytykać bo ja zrobiłam gorszy błąd.
Gdy pomyślę o moim ex, o tym co się stało, jak ta relacja wyglądała.. Aż ciężko mi sobie wyobrazić, że tak zmiękłam.
Gdy go widzę, łapie mnie obrzydzenie.

Nikt prócz mojego ukochanego i ex o tym nie wie, nigdy nikomu się nie zwierzałam z tego co naprawdę czułam i jak to wyglądało, bo wiadomo, mój chłopak nie chciał wiedzieć nic na ten temat (może to i lepiej). Czuję jakąś ulgę, swoistą ulgę.

Wybranek serca nic nie poczuł…ale to było nasze ostatnie spotkanie.

Chrońcie się dziewczyny, bo nie znacie dnia ani godziny no… i otwierajcie deski klozetowe! :D

Peace!