Możesz mi wierzyć na słowo, że informowanie kogoś co wyczynie jego partner / partnerki przynosi cholernie opłakane skutki. Dla informującego.

Primo – niektórzy zaczynają nas wówczas uważać za osobę zaangażowaną osobiście w sytuację i niejako ‚stronę’ konfliktu, sojusznika tej czy innej osoby. Mimo naszej woli pozostania neutralnym !
Secundo – informując stawiamy się w negatywnym świetle, zarówno przez stroną która dopuściła się ‚wybryku’ jak i przed jej partnerem/ką.
Pierwszy ma do nas pretensje, że cokolwiek powiedzieliśmy.
Druga strona – często, że powiedzieliśmy tak późno a mogliśmy przecież zadziałać wcześniej etc.
Nie ! Za Chiny Ludowe nie zamierzam już nikogo o niczym informować! Same z tego problemy wynikały! Nie wiem, nic mi nie wiadomo.
A kto broił – niech sobie sam ogarnia skutki owego brojenia. Niezależnie od płci.
Volenti non fit iniuria, i basta !

Pozdrawiam

1. Brak asertywności połączony z (tfu! co za słowo!) prokrastynacją.
To turbo-kombo bardzo powszechnie występujące. Boi się powiedzieć partnerce „zrób sobie sama” bo się zaraz zacznie eskalacja konfliktu i mega-foch a zarazem nie chce mu się zrobić samemu, tu i teraz. Bardzo powszechna cecha. Da się to zmienić ale trzeba nas SOBĄ popracować. Solidnie.
2. Przydatna rzecz, polecam ! Deal with it. My mamy NOTHING BOX a Wy Słowotoki Bez Żadnego Znaczenia. Jedno z drugim uzupełnia się ;)
3. Nie mam doświadczenia w tym zakresie, nie praktykuje – nie wypowiem się.
4. Różnie z tym bywa. Osobiście „nie kryję” kumpli i przyjaciół. Gdy zadają mi pytania wymagające ‚krycia’ – odpowiadam, że nic nie wiem w sprawie, nawet jak wiem. I tyle. Ich sprawa, ja się nie mieszam.

Pozdrawiam, S.