Komentarze do: Moich rówieśników bulwersuje serial „Euforia”. Odpowiadam: Biada waszym dzieciom

Autor: Adam Szulc

Adam Szulc — Fri, 19 Jul 2019 20:49:00 +0000

podobną drogę przez dorastanie przeszedłem i w pełni się zgadzam i popieram że „warto rozmawiać”. Naprawdę warto. Zderzenie ze ścianą następuje dla każdego, w różnym wieku, ale rozmawiając można im tą ścianę nieco obić gąbką…

Autor: Tomek Degler

Tomek Degler — Wed, 26 Jun 2019 23:33:00 +0000

W końcu!
Ileż można czekać na te felietony…
Przepraszam – na TE felietony! :-)
Mocno, z sensem i teraz jeszcze ta sama jakość, z lekkim liftingiem, bo płaszczyzna porady praktycznej nabiera czytelniejszej i jaśniejszej formy.
Jakby ta wartość, którą można się podzielić ze światem (czy też misja) została ostatecznie zdemaskowana i uformowana.
W każdym razie dobrze się czyta.
Chciałoby się częściej.

Autor: Alicja Liddell

Alicja Liddell — Wed, 26 Jun 2019 05:37:00 +0000

No nie wiem czy chciałabym opowiadać dzieciakom, że w sumie fajnie było na psychodelikach ;) Tyle, że eksperymentowałam już jako dorosła kobieta, za gówniaka tylko się chlało. Do osiemnastki, bo późnij już było nudno ;) Więc kolejny raz masz rację <3 U mnie w domu sex był czymś takim – niczym ekscytującym. Gdy weszłam w pierwszy poważny związek (uwierzysz, że miałam 15 lat i on został moim mężem, a jakieś 10 lat później się rozwiedliśmy) mój tata powiedział absolutnie poważnie, że jeśli pod jego dachem zajdę w ciążę to on ma pełne prawo nadać imię potomkowi i to będzie Leon. Nie mam nic do Leona ale taka forma antykoncepcji skutecznie zadziałała. Nie chciałam nie mieć kontroli. Dziś jestem po trzydziestce i mam małych synów: mieszkanie, stałą pracę i pełno ciekawych doświadczeń do których już raczej nie wrócę inaczej niż w sentymentalnym rozczulaniu się nad przeszłością… bum, teraz starość i biedość ;P