„Jeśli fajny gość jest na prawdę fajny to bardzo szybko znajdzie partnerkę”
To samo więc powinienem powiedzieć o kobiecie: Że jeśli jest naprawdę fajna to powinna szybko znalezć partnera… a jednak tak się nie dzieje.

Tylko proszę bez twierdzeń w stylu: „bo faceci się ich boją”. Nie, nie boją się. ;)

No więc?

„Niemniej w dobie serwisów randkowych i możliwości dobrania sobie
partnera dopasowanego do naszych potrzeb bez wychodzenia z domu, zagadywanie do ludzi na ulicy może być czasem odbierane jako dziwne”

Powinienem powiedzieć, że ręce mi opadają… ale przytoczę tylko 3 cytaty:
1. „Boję się dnia, w którym technologia zakłóci interakcje międzyludzkie. Wtedy świat zyska pokolenie idiotów” A. Einstein”

2. „Poznawanie się przez internet jest łatwiejsze, bo obniża poziom stresu. Łatwiej jest powiedzieć komplement osobie na portalu randkowym niż zrobić to twarzą w twarz. W sieci w ciągu pięciu minut możesz wysłać taką samą wiadomość dwudziestu różnym osobom. W realnym świecie to niemożliwe, relacje mają większą wartość. Online wiele nie ryzykujesz – łatwe wejście, łatwe wyjście. A ja nie lubię takich łatwych i chwilowych rozwiązań.” Volant

3.”Jest takie celne zdanie – miłość najczęściej zaczyna się od spotkania, po którym niczego się nie spodziewamy. Problem w tym, że podnosząc zbyt wysoko poprzeczkę, wiele kobiet już na samym początku ogranicza sobie ilość przypadkowych spotkań.” Volant

Wspominasz w swojej wypowiedzi, że…
„zależałoby mi na tym, żeby zniknął mi z pola widzenia i nie siliłabym
się przy tym na wspinanie się na wyżyny moich umiejętności
między personalnych”

Prawdę mówiąc nie wiem i nie wiem czy chcę wiedzieć… czy potraktowałabyś w ten sposób tylko nachalnych pajaców ( zbyt delikatne określenie jak dla mnie) czy również tych „miłych gości”.

Nie wiem więc nie będę generalizował, wiem z kolei z własnego doświadczenia że ogromna ilość kobiet traktuje pierwszą i drugą grupę tak samo. Czytaj: w pierwszym i drugim przypadku traktuje człowieka jak ulicznego menela.
Potem zaś niektóre dziwią się, że Ci faceci, którzy coś sobą reprezentują boją się nawet dłużej na nie spojrzeć że o podejściu i zagadaniu to już nie wspomnę.

„Jeśli ktoś ma odwagę żeby podejść i poderwać to powinien być tez gotów przyjąć odmowę i po prostu odejść.”

Co do kulturalnej odmowy to się zgodzę, tyle że kobiety lubią czasem opowiadać bajeczki kalibru „mam chłopaka” żeby delikwenta sprawdzić. Shit testy się kłaniają. Chcę ale jednocześnie nie chcę = postaraj się bardziej. Albo np „to miejsce jest zajęte” – powiedziane o pustym krześle.

„A jeśli jakiś facet kilkanaście razy z rzędu usłyszy taką odmowę, to przykro mi ale może powinien się nad sobą zastanowić?”

Co się tyczy drewniaków i pajaców (pardon) to zgadzam się z Tobą ( powinien to być bodziec do zmian)… tylko powiedz mi co się stanie kiedy fajny gość dojdzie dzięki takim sytuacjom do wniosku, że bycie gentlemanem z pasjami (nie mylić z ciapciakiem) nie ma sensu i zmieni się w dupka, który zacznie sobie zaliczać i ranić kobiety … tak po prostu dla zabawy?

Zdradzę Ci pewien mały sekrecik. Wielu owych „dupków” poznałem ( i dość ciekawie z nimi dyskutowałem) i jakieś 85% z nich łączy jeden wspólny czynnik. Kiedyś byli miłymi facetami, którzy w pewnym momencie mieli dosyć.

„Bo wydaje mi się że problem leży w nim albo kobietach które wybiera ;)”

Zgadzam się, Twoje zdanie można również odwrócić i idealnie pasuje wówczas do kobiet. :)

Co do pierwszego kroku ze strony kobiet – są takie które to robią, a są takie, które nie. Ja wolę poczekać aż z inicjatywą wyjdzie facet, na przykład uśmiech odwzajemnię ale nie wyobrażam sobie poderwać pierwsza. Bo tak lubię i tyle. Tylko, że nie płaczę potem w poduszkę ani nie żalę się koleżance, że tak się nie stało. A dziewczyny które udają Panie lodu i spławiają wszystko jak leci są dla mnie…niezrozumiałe ;)

„Bardziej niż tego czy zaboli boją się tego czy dany delikwent nie zrobi jej sceny przy ludziach” – też bym się tego obawiała, bo jeśli ktoś byłby nachalny i nie zrozumiałby prostego „nie jestem zainteresowana” (a umówimy się, to zawsze boli usłyszane od kogoś ktoś nam się bardzo podoba) tylko starał się dalej o moje względy to byłoby mi z tym bardzo niefajnie. Zakładając że nie mam z potencjalnym adoratorem kumpelskich relacji, zależałoby mi na tym, żeby zniknął mi z pola widzenia i nie siliłabym się przy tym na wspinanie się na wyżyny moich umiejętności międzypersonalnych. Jeśli ktoś ma odwagę żeby podejść i poderwać to powinien być tez gotów przyjąć odmowę i po prostu odejść.

A jeśli jakiś facet kilkanaście razy z rzędu usłyszy taką odmowę, to przykro mi ale może powinien się nad sobą zastanowić? Bo wydaje mi się że problem leży w nim albo kobietach które wybiera ;)

Kto mówi o udawaniu tudzież o dawaniu numeru komuś kto się danej kobiecie nie podoba? Nikt nikomu nie zabrania spławiać potencjalnego absztyfikanta.:) Co do tego jednak jak się to robi to już można mieć zastrzeżenia. Chyba jest tak dlatego, że w ogromnej większości kobiety nie potrafią wykonać pierwszego kroku w postaci choćby przytrzymania wzroku czy uśmiechnięciu się bo uważają to za skazę na ich honorze. Może wówczas zrozumiałyby co czują wtedy niektórzy nieśmiali gapcie.:)
Wspominasz, że zwykłe powiedzenie tego wprost może zaboleć. Z moich obserwacji jakieś 80 – 90% kobiet ma głęboko w poważaniu czy zaboli czy nie. Powiem więcej, spora część kobiet nie ma oporów przed byciem chamską. Bardziej niż tego czy zaboli boją się tego czy dany delikwent nie zrobi jej sceny przy ludziach ( bo co koleżanki/ przechodnie/ pani Krysia z warzywniaka powie)… no i żeby poszedł sobie jak najszybciej.
Swoją drogą, nie przypominam sobie abym w swoim wpisie wspomniał gdzieś żeby umawiać się/ akceptować każdego kto będzie miał odwagę zagadać. Może jedynie powiedziałbym aby docenić. I tyle. Bardziej skłaniałbym się ku temu, że nawet jak do kobiety zagada potem facet, który jest w jej typie to odruchowo go będzie próbowała spławić w myśl zasady: to jest zbyt piękne żeby było prawdziwe. No i niestety często tak jest.( Mam koleżanki i często słucham tych żalów:D).
Może jedynie przebiło się trochę smutku i nostalgii za kobiecością, której brak wielu współczesnym kobietom.

Swoją drogą nie zastanawia Cie jak to jest, że kiedyś zagadanie do nieznajomej kobiety na ulicy było na porządku dziennym a teraz jak ktoś zagada i tak zaczepi jest postrzegany za śmiałego i odważnego…?Hmm?

Powiem Ci szczerze, że ze swojej strony na ten przykład nie wiem co mógłbym jeszcze zrobić więcej aby spotkać swoją drugą połówkę. Potrafię i lubię kulturalnie zagadać niezależnie od okoliczności, tyle że jak słyszę tę lawinę babskich kłamstw to już mi się czasem niedobrze robi. Powiedz mi ile razy można słuchać w kółko:
1. „Mam chłopaka”
2. „Nie jestem zainteresowana”
3. „Za kogo Ty się uważasz”
4. „Ja nie jestem taka”
5. „Nie daję numeru”
6. „Tak nie wypada”
7. „To małe miasto, jak mamy się spotkać to prędzej czy pózniej się spotkamy”
8. ” Nie powinniśmy tego robić”
9. „Nie umawiam się z obcymi”
10.” Ale ja Cię w ogóle nie znam”

Długo mógłbym wymieniać. Często nie chce mi się ( i w sumie nie tylko mi) przebijać przez tę bitch shield. I tutaj leży rzeczywista definicja „NIC NA SIŁĘ” w męskim wydaniu i tym się różni od swojego żeńskiego odpowiednika ( tutaj ma solidne podstawy) – nie uszczęśliwisz kogoś, jeśli ten ktoś tego nie chce – choćbyś sobie serce z piersi wyrwał. I dlatego jak słyszę „nic na siłę” ze strony wielu kobiet to mnie skręca. Bo chcą bardzo często dostać wszystko nie dając w zamian nic. Naiwne.

Daruj więc moja droga ale jak widzę potem sytuację z kolegą gejem ( tak jak w artykule) to ogarnia mnie pusty śmiech. Co nie znaczy że komuś zle życzę.

Nie zgodzę się z Tobą jednak, że odstawianie takiej szopki przez kilka lat jest wyzwaniem. Jest za to bardzo mocnym dowodem. Może będę zbyt surowy… ale odstawianie takiej szopki przez kilka lat (sic!) jest niczym innym jak ucieleśnieniem tego że ktoś mentalnie nie dorósł do bycia w związku. Prawdę mówiąc zadziwia mnie to jak bardzo można bawić się w gierki i zaklinać rzeczywistość ( rodzinną w tym przypadku) za pomocą sztucznych pozorów. Jak dla mnie to ostre pójście na łatwiznę ale jak kto woli pojechanie po bandzie.

Sam mam swoje za skorą ale nigdy by mi przez myśl nie przeszło żeby odstawiać taki cyrk.
W sumie to bardziej niż śmieszne to jest to smutne. Dlatego, że kobieta zamiast się zwyczajnie otworzyć na ludzi i ich poznawanie – w tym facetów – sama zakuwa się w jakieś chore kajdany.
Cóż, to właśnie (m.in.) odróżnia kobiety od dziewczynek a mężczyzn od chłopców. Dojrzali ludzie nie boją się wyzwań i pracy nad sobą aby osiągnąć swoje marzenia i cele. Tak jak prawdziwy mężczyzna nie będzie się bał podejść i zagadać na ulicy tak charakterna kobieta nie będzie bała spojrzeć śmiało i szczyptę bezczelnie w oczy i uśmiechnąć się.
Chociaż to duże uproszczenie… to nachodzi mnie pytanie ile zostało nam w Polsce Mężczyzn i Kobiet z krwi i kości… stanu wolnego?