Zgadzam się, że nie można odbierać nikomu godności i każdy ma prawo wyznawać te wartości, jakie uważa za słuszne- jego wola, jego święte prawo wyboru.

Jednak nie jestem entuzjastą parad równości. Bynajmniej nie ze względu na to (czy może nie tylko), że mój światopogląd jest odmienny od tzw. postępowo-lewicowego. Bardziej od wartości merytorycznych jestem przeciwny formie, jaką przybierają te parady. Nie myśl, Malvina, że geje i lesbijki wywalczą sobie szacunek i uznanie za „normalnych” poprzez przebieranie się w stroje żywcem wyjęte z klubu miłośników BDSM, roznegliżowanych, w makijażach, które odstraszają każdego, kto nie obcuje z takimi widokami na co dzień, oraz często ze sprzętem do samozabawiania się gdzieś w widocznym miejscu, jak np. na głowie.

Zawsze słyszałem sformułowania: „Takie cudaki, to chodzą na paradach w Brazylii, czy innej Francji, w Polsce ludzie są normalnie ubrani, normalnie się zachowują i spokojnie idą z demonstracją”. Tak, próbkę tej „normalności” widziałem w Gdańsku rok temu, zupełnie przypadkiem. Proszę, niech zwolennicy tego typu imprez nie dziwią się tak głośnym, pełnym zdegustowania reakcjom, jeśli dzieci przechodzące obok są zmuszane do patrzenia na 50-letniego faceta ubranego jedynie w damską bieliznę, niebieską perukę z dildo wystającym z piórek kapelusza.

Tak ma wyglądać walka o równość? Naprawdę nie chcę teraz wchodzić w polemikę światopoglądową, bo nie o to tutaj teraz chodzi. Chodzi o formę demonstrowania swoich racji, które często uderzają w godność człowieka z innego środowiska. Nie ma we mnie zgody na tego typu demonstracje i powątpiewam, aby właśnie ten sposób walki, jakkolwiek nie byłaby słuszna, zdołał cokolwiek ugrać i zdobyć.

Jakiś miesiąc temu siedziałem z koleżanką i jej dziewczyną na piwie i paru skurwieli zakładało się kto je wyrucha tak, żeby przerzuciły się na facetów. Upomniałem ich raz, drugi, trzeci, poszedłem do właściciela, a on powiedział „że chłopaki się wygłupiają, na takich nie ma lekarstwa”. No właśnie jest – trzeba ich karać. Nie wiem, choćby porządnym opierdolem. W końcu o tym wspomnianym Adolfie Ha też można było powiedzieć, że „debile są i będą”. Ale ja nie chcę się bać, kiedy mój facet, przyjaciółka lesbijka albo kumpel w sukience idzie do klubu/na piwo/pobiegać/do pracy. I tak już mam paranoję na tym punkcie.

Właściwie nie wiem co chciałem napisać. Chyba, że jestem wkurwiony.

Dzięki, że byłaś Malvina :)