Komentarze do: Retrospekcje

Autor: Aleksandra - Lekcje Sukcesu

Aleksandra - Lekcje Sukcesu — Fri, 11 Sep 2015 12:04:00 +0000

Dla mnie natomiast jesień jest początkiem. Cały rok na nią czekam. Uwielbiam kolory, zapachy i tą smutną aurę :) nawet jak marznę w nos. Zakładam botki, duży sweter i wczuwam się w klimat. A dla odmiany w słuchawkach leci Sweather Weather :) kocham tę porę roku :)

Autor: martyna

martyna — Wed, 09 Sep 2015 22:04:00 +0000

Czuję to samo… ale lubię tę melancholię i uczucie nostalgii. trochę leniwej i błogiej.. trochę smutnej..
ale nie można być w życiu cały czas na najwyższych obrotach. nie można cały czas być tryskającym energią optymistą, prawda..? mnie jesień pomaga – zatrzymać się na chwilę. uspokoić siebie, działać trochę wolniej. posiedzieć wieczorem z książką, herbą i wdychać ten specyficzny zapach dymu palonych liści (to na pewno to..?)
i choć jestem czasem wbrew pozorom nadwrażliwcem, i lubię te depresyjne nastroje, to myślę sobie, że ta jesienna aura sprzyja pobudzeniu artystycznemu. naprawdę, mam jakiś sentyment akurat do tej pory roku. uwielbiam się zaszyć w jakimś przytulnym miejscu, spoglądać przez okno na deszcz, smucić się i snuć historie.

podoba mi się wpis, Mal. trochę smutny, ale tak, w moim guście.

Autor: Izka

Izka — Mon, 07 Sep 2015 13:52:00 +0000

bardzo dobrze rozumiem…

Autor: kasia

kasia — Mon, 07 Sep 2015 11:39:00 +0000

Jesien to zawsze byla dla mnie pora mżawkowych, mglistych wieczorów, kwaśnego zapachu węglowego dymu unoszącego sie nad starymi dzielnicami miasta i błyszczących od deszczu kocich łbów. Żal lata i słońca, zostaja bure swetry i przyklepane włosy spod czapki. Pyknięcia otwieranych weków z jagodami i malinami. Litry czerwonego wina w długie wieczory. Shiraz nigdy nie smakuje tak dobrze, jak w zacisznej kuchni, gdy slychac bębnienie deszczu o parapet.
Piękna melancholia okazuje sie kwestia stricte geograficzna.
Jesień nie musi wywołych dreszczy ani retrospekcji, może być poczatkiem, a nie koncem.
Na poludniu Europy ledwo dycham po upalnym lecie, czerwone slupki (rtęci, nie wina) nadal nie chca opaść poniżej trzydziestu i jak kania wygladam listopadowego dżdżu. Dni beda krotsze, ale nadal sloneczne. Ożywczy deszcz jest doskonala wymowka do polenienia sie w domowym zaciszu. Nadal najbardziej pasuje biale schlodzone wino. Czasem mozna sie opatulic szalem, ale kurtki, swetry i czapki nosi sie z rozchełstaną nonszalancją, zimno nie przenika do szpiku kości, tutaj tego lęku i skostnienia ludzie nie znaja. Kretenska jesien i zima to czas odrodzenia (nie tylko przyrody) i odpoczynku.
Nie tęsknie za polska słotą i pluchą, ale zapach opadłych, butwiejących liści nigdy nie wywietrzeje mi z pamięci. Ani ich szelest. Nie zapomnę też tych kapiących samoczynnie glutów z nosa. Dzieki Malv za przypomnienie :)

Autor: Magdalena Wierzba Ogiela

Magdalena Wierzba Ogiela — Mon, 07 Sep 2015 04:59:00 +0000

Moja ulubiona pora roku! Taka werterowska, a jaka piękna!

Autor: Monika Sabat

Monika Sabat — Sun, 06 Sep 2015 21:35:00 +0000

Zgadzam sie! nadchodzaca jesien, koniec wakacji- zawsze melancholia :)
i ostatnie zdanie hit :)

Autor: Andrrrus

Andrrrus — Sun, 06 Sep 2015 20:20:00 +0000

Rozumiem. Aż za dobrze :(.

Autor: jerzyq

jerzyq — Sun, 06 Sep 2015 19:50:00 +0000

Na szczęście jesień to nie tylko zimno i deszcz, już niedługo będzie słońce wyjedziecie na wieś pospacerujecie przez sad gryząc jabłka i słodkie śliwki, zobaczycie zachód słońca nad jeziorem trzymając się za ręce. I tylko na widok odlatujacych bocianów zadacie sobie pytanie czemu skoro wszystko co żywe spieprza z Afryki to one uparcie tam latają.

Autor: Tala

Tala — Sun, 06 Sep 2015 19:46:00 +0000

Ostatnie zdanie całkowicie mnie rozbroiło i wybiło z rytmu. Dziękuję Ci za nie.

Autor: Kasia

Kasia — Sun, 06 Sep 2015 19:39:00 +0000

Masz mnie, dziewczyno.