Komentarze do: Jak stracić kontrolę. Przewodnik

Autor: Chucky23lm

Chucky23lm — Mon, 06 Nov 2017 19:24:00 +0000

W skrócie: mam tak samo :)
Powierzchownie wiesz co chcesz, ale z innej nie wiesz, niby jest fajnie, ale jakby się zastanowić, to nic takiego, kolejny cel, kolejne hurra, już nawet jakoś nie cieszą. I tak wiem, że następny cel osiągnę, tylko muszę na niego zapracować, i jakoś nawet samo dążenie do niego nie jest już tak ekscytujące jak kiedyś.
WTF z tym wszystkim!
Jeśli mowa o podejmowaniu ważnych, konkretnych wiążących decyzji to tak, też nie wiem czego chcę i co czuję, i wolę brać wszystkie sroki za ogon, niż skupiać się na jednej, niemniej jednak kiedyś chyba jakąś będzie trzeba wybrać…

Autor: Kasia Aleszczyk

Kasia Aleszczyk — Thu, 26 Oct 2017 14:46:00 +0000

Ha! Jakbym swoją historię czytała! :D
– Jak się Pani dziś czuje?
– Dobrze!
If You know what I mean!

Autor: Aspinms

Aspinms — Tue, 24 Oct 2017 20:13:00 +0000

Droga Malvino Pe. Za takie teksty Ciebie cenie.

Autor: Barbara Grzesik

Barbara Grzesik — Mon, 23 Oct 2017 20:25:00 +0000

Piękne. Ludzkie. Inspirujące. Słowa. Pięknej kobiety. Dziękuję :)

Autor: dommmka

dommmka — Mon, 23 Oct 2017 19:14:00 +0000

Jakie los robi pikusy to nie przestanie mnie zadziwić nigdy! W zeszłym tyg miałam trzecią sesje. <3 ;-)

Autor: A.

A. — Mon, 23 Oct 2017 10:15:00 +0000

Oj, Malvina, dawno już nie poczułam tak mocno Twojego tekstu… Strasznie to prawdziwe… i strasznie trudne. Ja siedzę w tych Ustrzykach od 3 (!) lat, i uczę się być tym kamieniem, ale są momenty, że jestem okropnie zmęczona. Zastanawiam się czasem, czy naprawdę jest konieczne, żebym przez to przechodziła, czy to musi aż tyle trwać, czy to się kiedykolwiek skończy… Ale trwam. Nie poddaję się. Choć to kurewsko trudne.
Dziękuję Ci za ten tekst.

Autor: Justyna

Justyna — Mon, 23 Oct 2017 06:54:00 +0000

W tym tkwi chyba sekret szczęścia, nie jest wypadkową dobrej pracy/ szczęśliwej miłości/ pięknego ciała czy posiadania swojej pasji. Potwierdzeniem tej tezy mogą być gwiazdy muzyki/ aktorzy popełniających samobójstwo mimo oszałamiającej kariery. Często mówi się o tym, że jadąc do ubogich krajów lub w kyzysie wszysycy są zdziwieni jak Ci ludzie są szczęśliwi a przecież teoretycznie mają „gorzej”. Wydaje mi się, że to dzięki mojej mamie umiem dostrzegać takie małe codzienne perełki i zbierać je do swojego koszyczka – smak ulubionej herbaty z rana, cudowną miękkość kociego futerka na kolanach, fantastyczny kształt chmur, a nawet słodko gorzkie uczucie rozciągających się mięśni w trakcie jogi:) To, co czyni naszą codzienność wspaniałą często umyka nam w dążeniu o wyższych celów, ale ich osiągnięcie bywa rozczarowywujące.

Autor: m0gart

m0gart — Mon, 23 Oct 2017 00:42:00 +0000

To jest jedna z wad/zalet terapii. Przed jej podjęciem zdajesz sobie podświadomie sprawę, że coś jest nie do końca tak, jak powinno, ale lepiej czy gorzej, lecz jakoś funkcjonujesz w tym świecie dziwnych jednostek. Jakoś się odnajdujesz. A w czasie terapii dowiadujesz się, że to twoje „coś nie do końca tak” to potężny bałagan, którego nie da się posprzątać ot, tak w ciągu miesiąca czy pięciu. I zaczynasz się zastanawiać, czy terapia to jednak był taki dobry pomysł.
Pamiętacie bajkę o Strusiu-Pędziwiatrze? Ciągle gonił go Kojot. I czasem zdarzało się, że Struś wbiegał nad przepaść i uciekał… w powietrzu. A Kojot za nim: biegł, biegł, aż do momentu, w którym nie zorientował się, że pod nogami nie ma już gruntu, a wtedy spadał. I tak jest z terapią: to ten moment, w którym uświadamiasz sobie, że do tego momentu biegłeś przez życie siłą rozpędu, bez ziemi, bez stabilizacji, a teraz czeka cię długa droga w dół. I w głębi duszy liczysz po cichutku, że choć uderzenie w podłoże będzie pewnie mocne, to jednak uda ci się w końcu pozbierać i pójść dalej przez życie już na własnych nogach.

Autor: Sz

Sz — Sun, 22 Oct 2017 21:58:00 +0000

Niekiedy brak planu to dobry plan… Zludnym jest ze aktualnie ludzie maja nad czymkolwiek/wszystkim kontrole, ze moga cokolwiek/wszystko i itp. Zyjemy w swiecie zaleznosci, w swiecie bzdetnych prawidel (bedziesz grzeczna i uzyskasz dobre oceny w szkole to wyjdziesz „na ludzi”), niepotrzebnych celow czy wymagan (przebiegnij maraton ponizej 2h (btw, kiedys ktos to zrobi) lub osiagnij w pracy stanowisko X, a z nieba spadnie manna i wszystkie problemy swiata mina) i itp i itd. Dawniej nie bylo „dostepu” do niczego, a ludzie doceniali w swoim zyciu male rzeczy, teraz mamy dostep do wszystkiego, a nie potrafimy docenic czegokolwiek. Kiedys ludzie starali sie wykorzystywac napotkane sytuacje w zyciu, dzisiaj ludzie zliczaja niewykorzystane okazje…

Autor: Tomek Degler

Tomek Degler — Sun, 22 Oct 2017 21:37:00 +0000

Piękne. Narodziny odpowiedzialności! :) Za siebie. Będzie tylko lepiej! :) Zobaczysz.