Autorko,
Budzisz się rano w łóżku nakryta kołdrą. Za oknem świt. Sięgasz po telefon i sprawdzasz godzinę. Może podjedziesz do ekspresu, być może zaparzysz kawę w kubku.
Odkręcisz ciepłą wodę w łazience i weźmiesz szybki prysznic.

Wiesz,
Ktoś musiał zasadzić drzewo na to łóżko, ktoś je doglądać a później ściąć i pociąć. Ktoś poskładał je by było łóżkiem a nie stertą drewnianych bali. Ta kołdra też się sama nie zmaterializowała. Okno, przez które oglądasz na spowitą jesienną mgłą Warszawę też nie wzięło się znikąd. I ten ekspres, i ta kawa…
Byś miała prąd w gniazdku i ciepłą wodę w prysznicu trzeba legionu ludzi. Byś mogła wieczorem pójść do klubu ze znajomymi bez ryzyka obrabowania w pierwszym ciemnym zaułku na ulicy czy zgwałcenia. By Twoja książka i prawa do niej były respektowane a Ty otrzymała należne Ci wynagrodzenie też pracuje cała machina ludzi. Tej pracy nie zauważasz – bo ład i porządek maja to do siebie, że ich się nie zauważa. DOKĄD FUNKCJONUJĄ.

Wiesz co to za ludzie za tym stają?
Znasz odpowiedź.

Twoje dziewięćdziesiąt osiem procent.