Malvina poruszyła temat „zrównania” i podkreśliła, że mężczyźni i kobiety różnią się predyspozycjami czy to fizycznymi, czy intelektualnymi, chodzi jedynie o ich równe prawa. Z twojego porównania (do zakazanego owocu) wychodzi na to, że mężczyzna jest dla kobiety bogiem (w końcu to do niego biblijni Adam i Ewa chcieli równać). Tymczasem przecież i Adam i Ewa to ludzie i choć w tej historii kobieta była pierwsza, to mężczyzna też się skusił – oboje zgrzeszyli tak samo, oboje, według tej historii, zostali ukarani. A na dokładkę, pierwsze z przykazań Dekalogu mówi: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną”. Jak w tym kontekście można, będąc osobą wierzącą, porównywać relację kobiety i mężczyzny do relacji człowieka i Boga? Jest w Biblii faktycznie cytat o tym, że kobiety powinny być posłuszne mężom. Niektóre wierzące osoby na pewno jednak zastanawiają się nad tym, co to posłuszeństwo może oznaczać, skoro, jak wynika z tego co napisałam wcześniej, kobieta i mężczyzna są tak samo ludźmi i są tak samo wiele warci. A kobiety pobożej, która nie była posłuszna mężowi, w tym sensie, jak my to rozumiemy, nie trzeba szukać daleko, a właściwie, o ile pamiętam, kilkaset stron dalej, w Księdze Estery: „Pójdę do króla, choć to niezgodne z prawem, a jeśli zginę, to zginę”. Myślę, że warto rozważyć, czy na pewno robienie z kobiet niewolników mężczyzn jest zgodne z intencją Biblii, czy też, według osób wierzących, z intencją Boga. Należy również zastanowić się nad tym, na ile niektóre fragmenty Biblii są dziś aktualne, przypominam, że Biblia była spisywana przez ludzi, zgodnie z ich ówczesną kulturą i obyczajami. Na przykład nikt dzisiaj nie mówi, że zasiewanie pola dwoma rodzajami zboża jest grzechem. W tamtych czasach, w kulturze hebrajskiej małżeństwo było, brzydko mówiąc, transakcją wiązaną, w której kobieta była przez późniejszego męża utrzymywana, może dlatego wydawało się nie na miejscu, by miała takie same prawa obywatelskie, ale jednak nie było tak, że żadne prawa jej nie chroniły, jak gdyby była niewolnicą. A właśnie, a propos niewolnictwa, w Biblii jest również instrukcja, jak poprawnie chłostać swoją własność – tymczasem współcześnie nikt nie kłóci się z tym, że niewolnictwo jest złe. Trzeba więc przyznać, nawet jeżeli jest się wierzącym, że niektóre słowa Biblii dezaktualizują się z czasem. W temacie religii i feminizmu wysmarowałam też odpowiedź pod komentarzem @Julia, ale dla twojej wygody przekopiuję to tutaj: „Feministki przecież nie starają się narzucić kobietom żadnej roli, starają się, żeby kobiety mogły te role wybierać, w atmosferze szacunku do każdej tradycji. Jeżeli decyzją kobiety jest żyć zgodnie z tym, co jest napisane w Biblii, to feministki (i feminiści) będą walczyć wyłącznie o to, by ta kobieta miała do tego wszelkie prawo. Biblia, a także doktryny większości Kościołów podkreślają, że wiara jest wyborem człowieka i jego osobistą decyzją (bo w końcu wiara z przymusu czy ze strachu nie może być szczera). Nie widzę więc, w jaki sposó feminizm mógłby kłócić się z religią”.

Ja bym raczej powiedział dlaczego kobieta dostaje mniejsze wynagrodzenie niż mężczyzna za osiągnięcie takich samych efektów w pracy na tym samym stanowisku.