Komentarze do: To nie może być miłość, to niemiłość, czy to miłość?

Autor: Dot

Dot — Tue, 06 Sep 2016 15:39:00 +0000

” Ja pierdolę.
Jeśli istnieją mężczyźni, którzy miłość utożsamiają z bezkrytycznym uwielbieniem ich przerośniętego ego, to ja się nie dziwię, że w tym kraju jest tak wiele singielek z wyboru. Też bym wolała być sama niż z facetem, który chuja pomylił z wiertarką.” Roześmiałam się na cały głos! Genialny opis :D
A cały tekst oczywiście też świetny :)

Autor: raphael

raphael — Wed, 31 Aug 2016 14:22:00 +0000

Zacytuję Potworskiego: „Pytanie=po chuj takie zerojedynkowe stawianie sprawy=dlaczego w swoim
wywodzie nie bierzesz pod uwagę faktu istnienia związków, w którym oba
rodzaj miłości mogą występować jednocześnie? Albo takich, w których
„miłość” przekształca się w miłość? Wkurwia cię fakt, że są ludzie,
którzy mają to samo co ty, a przy okazji profity płynące z chemii między
nimi? stosujesz dysonans poznawczy, czy też najzwyczajniej w świecie w
to nie wierzysz?”

Autor: Misia

Misia — Thu, 28 Jul 2016 18:03:00 +0000

Ten tekst dał mi dużo do myślenia, zawsze myślałam, że miłość to motyli , co chwile latanie do łazienki przed spotkaniem czy tez szalone bicie serca, a jednak tak nie jest. Ile razy kogoś skreślałam tylko dlatego bo nie było tego czegoś ” od razu” a latałam za facetami co mieli mnie kompletnie w du*&^pce i zrobiłabym dla nich wszystko. Jednak na wszystko potrzeba czasu. Moja kumpela poznała faceta przez internet, pamiętam jak za bardzo nie była zachwycona pierwszym spotkaniem nie miała motylków w brzuchu czy tez braku apetytu. Ale zaryzykowała , pojechala z nim na pierwsze wakacje, wiadomo wspólna noc itp. Potem rzuciła w Polsce prace i wyjechala do niego do Holandi i są do dzisiaj i nie wyobraża sobie ona BEZ NIEGO ŻYCIA.

Autor: Agnieszka K

Agnieszka K — Tue, 05 Apr 2016 12:54:00 +0000

Reasumując to się nazywa związek budowany na przyjaźni, tak moim zdaniem powinno być. Przyjaźń to podstawa w związku, same zauroczenie i ten szał, palpitacje serca na widok drugiej osoby to tylko początek, a później robi się monotonia, a jak jest przyjaźń to wygląda to całkowicie inaczej.

Autor: bierka

bierka — Fri, 08 Jan 2016 11:07:00 +0000

@andrzej czy dasz się namówić na pogaduchy na mailu – mam kilka pytań do Twojego komentarza :) helloyoyo@wp.pl

Autor: Magdalena

Magdalena — Wed, 02 Dec 2015 16:15:00 +0000

Musze przyznać, że artykuł to strzał w 10 jeśli chodzi o świadomość
związków w naszych czasach, ale ja trochę z innej beczki pisze, bo chciałabym zapytac czy wedlug was istnieje ta jedyna osoba, która pochodzi z tego samego źródła energii, ale ma zupełnie inna osobowość a ten sam rodzaj odczuwaniay ( prawdziwa druga polowa) ? Pisze, bo tu nie chodzi o jedno życie które jesteśmy świadomi, ale o caloksztal… dość kontrowersyjny temat obejmujący ciało przyczynowe itd…trzeba mieć wgląd, miałam też wizje przepowiadające, wszystko się sprawdziło, spotkalam go, wiem, że to On, wszystkie znaki się sprawdzaja ( temat bardzo obszerny ) Jestesmy 3, 5 roku ze soba, burzliwie i nie burzliwie, bo to rozwoj koncowy w oparciu o pokonaniu ego i koncowe doswiadczenia….

Autor: Joanna Otter

Joanna Otter — Thu, 29 Oct 2015 10:23:00 +0000

Trafiłaś w punkt. I w czas.
Nasza miłość pojawiła się w międzyczasie, nawet nie wiem dokładnie kiedy. Między jedną a drugą rozmową. Zauważyłam, że dzień bez rozmowy z nim jest jakby niepełny, pusty. Że jak mi dobrze to z nim pierwszym chcę się podzielić moją radością. Że jak źle to kto jak nie on ukoi nerwy. Co dziwniejsze to wszystko odbywało się na odległość. Dużą odległość. Ja w Polsce, on na drugim końcu świata. Poza tym na początku ja starałam się być z kimś innym. On również.
Znamy się kilkanaście lat. Coś wtedy iskrzyło, ale się skończyło. I całe szczęście! Byłam wtedy typem permanentnie uzależniającym się od drugiej osoby. Teraz wiem, że wtedy to by nie przetrwało. Teraz, po latach (kontakt urwał się na 10 lat), potrafię wyciągnąć wnioski z własnych błędów. I wiem, że mimo iż bardzo się od siebie różnimy, to na samą myśl, że z nim, pysk sam mi się jarzy. Bo potrafi ogarnąć mój zołzowaty charakter, pełen niepewności i wyolbrzymiania wszystkiego. Mimo iż czasami zastanawiam się czy dwie tak zupełnie inne jednostki będą umiały razem żyć. Mimo iż czasami tak się wku***my, że baterie same się ładują. Mimo wszystkich różnic nie mogę się doczekać, aż zaczniemy budować wspólną coś.
To już niedługo.

Autor: Malwina

Malwina — Fri, 23 Oct 2015 13:52:00 +0000

Dokładnie tak:) Mnie też marzy się taka rutyna, stabilność, pewność, bezpieczeństwo… Ktoś powie – znudziłoby ci się prędzej czy później… Właśnie nie – taka pojebana miłość męczy jak toksyczny wymiatacz… Raz dziki seks,
przypływy namiętności, miłości, potem awantury, burzliwe okresy, rzucanie talerzami… Ktoś mówi – prawdziwa miłość… Sorry taka miłość to jest interesująca w serialach, nie na własnej skórze:)

Autor: Malwina

Malwina — Fri, 23 Oct 2015 13:44:00 +0000

Świetne:) Zgadzam się w 100%. Te opinie lasek i „mężczyzn”, które Cię zaatakowały… znam takie opinie i takich ludzi. Święta racja – miłość to nie uczucie. Przeczytałam kiedyś, że miłość to troska o dobro drugiego człowieka (a książka
była napisana przez księdza, ale to nie ma nic do rzeczy, bo naprawdę tym
jednym zdaniem otworzył mi oczy). Miłość to TROSKA o dobro drugiego człowieka –
nie mogłam nigdy pojąć jak można ślubować komuś miłość, wierność i uczciwość…
Zawsze myślałam no ok uczciwość za 20 lat – ok, wierność za 20 lat ok, ale skąd
mam wiedzieć że będę go kochać? Bo wtedy byłam przekonana, że miłość to
uczucie, ale teraz wiem że tak nie jest. Kochasz mamę – troszczysz się o nią,
przyjaciółkę, dziecko – troszczysz się o nich… Proste. Uwielbiasz spędzać z
nimi czas, i choć na co dzień nie ma motyli w brzuchu wiesz że nie wyobrażasz
sobie życia bez nich.

Na marginesie – Malwina masz przeteksty… Leże i wstać nie
mogę…:D

To Ty miedzy innymi uświadomiłaś mi z kim byłam 10 lat – idealnie to opisujesz
facet szukający Matki Polki w przebraniu Kurwy albo na odwrót:) Tacy goście chcą tylko
seksu, twojej atrakcyjności przeplatanej z odpierdalaniem całej roboty w domu,
przy dzieciach i przy nim przez ciebie i dbaniu o NIEGO… Ty kurwa powinnaś się
cieszyć, że cię wybrał, bo on jest wyjątkowy… Rzeczywiście lepiej być
singielką. Bo wolę być sama w samotności, niż samotna w związku. I też
zdecydowałabym się na związek z rozsądku – i to nie dlatego bo latka lecą i z
braku laku, tylko właśnie dlatego bo dobrze mieć kogoś, kto na to zasługuje.

Autor: AlexLuthien

AlexLuthien — Tue, 20 Oct 2015 08:51:00 +0000

„Bo dojrzały, oparty na szacunku związek dwojga dorosłych ludzi nie opiera się na porywach serca. Nie opiera się na zauroczeniu. Nie opiera się też na samym pożądaniu i obsesji. Nie wynika z potrzeby bezwzględnej akceptacji i uwielbienia. Nie jest pochodną wzajemnej zależności, bezradności albo egoizmu.” jasne, że tak ; )
Zakochanie i zauroczenie jest wypadową.
Napisałaś o rozpływaniu się w jego ramionach – to chyba jest swojego rodzaju zauroczenie drugą osobą? ;)