I to o to drugie chodziło, z tego co ja zrozumiałam.
„W zasadzie mogłam na dzień dobry odpuścić, powiedzieć „nie ma sensu, bo przecież nie zrobię tego tak, jak należy”. Ale wystartowałam.”

Malwina nie była niezdolna do biegu – jedynie nie mogła liczyć na to, że osiągnie dobry wynik, skoro jest chora, a w związku z tym jej wydolność jest mniejsza. Mogła więc machnąć na ten bieg ręką, stwierdzając perfekcjonistycznie, że skoro nie ma szans na pobicie życiówki, to po co się starać? Sęk w tym, że szanse na dobry wynik były, bo jednak summa summarum pobiła życiówkę mimo słabej formy – co oznacza, że często nie warto szukać wymówek, lecz po prostu się starać nawet wtedy, kiedy nie wierzymy w swoje szanse osiągnięcia sukcesu :)

Natomiast w tym konkretnym przypadku nie natrafiłem na wzmiankę mówiącą o kolce. Widnieją zaś słowa wyryte jak wół – jak mówiła moja nauczycielka języka ojczystego w ogólniaku – „Pobiegłam tę połówkę chora”. To wyższy stopień gradacji od słowa kolka. W moim rozumieniu, w sporcie chodzi o wysiłek i przezwyciężanie własnych słabości, nie by się katować. A choroba to nie słabość, tylko awaria organizmu.

Wróć! Znalazłem wzmiankę o kolce. Nie zmienia to jednak istoty rzeczy.